Quand j’étais petite, comme plein d

Quand j’étais petite, comme plein d’autres petites filles, je disais « Quand je serai grande, je serai maîtresse ». Je jouais avec ma mamie, dont la table à repasser faisait office de bureau d’école. Plus tard, je faisais faire des exercices à ma petite sœur (elle était ravie). Au collège, je m’amusais à recopier des vieilles encyclopédies de ma mère et à créer des questionnaires pour mes « élèves ».

En troisième, j’ai choisi de faire le fameux stage d’usage en école. Je me suis retrouvée dans mon ancienne école maternelle, mais malheureusement, à observer côté ATSEM et non des instituteurs… Ça m’a quand même permis d’avoir un premier aperçu du métier.

Arrivée au lycée, j’ai fait mes choix en fonction de mon but : devenir maîtresse. J’ai choisi un bac littéraire (le fameux !) option maths, après avoir écouté mes profs qui m’avaient conseillé de garder un équilibre entre français et maths (équilibre impossible à cause d’un prof incompétent refourgué aux littéraires, mais bref passons). »

Ça a été à peu près la même chose pour Anabelle :

« J’ai commencé les cours d’anglais à l’âge de 9 ans. L’enseignante n’était pas particulièrement amusante et sympathique, mais peu m’importait, je trouvais fantastique de pouvoir comprendre et parler une autre langue ! J’étais tellement heureuse d’avoir fait cette découverte que je voulais la partager avec tout le monde, et la meilleure façon de transmettre une langue était pour moi de l’enseigner. Depuis, cette volonté de devenir prof ne m’a pas quittée.

Ma vocation étant apparue si tôt, le choix de mes études n’a pas été très compliqué. Je faisais partie des chanceux•se•s qui savaient déjà où aller et comment. Dès le collège, je savais que j’allais passer un bac littéraire et que je finirais en fac d’anglais. Finalement, je suis d’abord passée par une classe préparatoire de province, avant de terminer par une licence d’anglais. »

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็กชอบผู้หญิงอื่น ๆ อีกมากมายที่ผมกล่าวว่า "เมื่อผมโตขึ้นผมจะเป็นหลัก." ฉันเล่นกับคุณยายของฉันที่มีตารางเป็นคณะกรรมการโรงเรียนสำนักงาน ต่อมาผมได้รับการออกกำลังกายที่มีน้องสาวคนเล็กของฉัน (เธอมีความยินดี) ในวิทยาลัยผมสนุกกับตัวเองคัดลอกสารานุกรมเก่าแม่ของฉันและสร้างแบบสอบถามสำหรับ "นักเรียน" ฉัน. ประการที่สามผมเลือกที่จะใช้หลักสูตรที่มีชื่อเสียงในโรงเรียน ฉันพบตัวเองในโรงเรียนอนุบาลเก่าของฉัน แต่โชคร้ายด้าน ATSEM ที่จะสังเกตเห็นครูและไม่ใช่ผม ... มันคงเป็นไปได้ที่จะมีเหลือบแรกของการค้า. มาถึงในโรงเรียนมัธยมที่ผมทำตามทางเลือกของฉัน เป้าหมายของฉัน: ที่จะกลายเป็นที่รัก ผมเลือกถาดวรรณกรรม (ที่มีชื่อเสียง!) ตัวเลือกคณิตศาสตร์หลังจากฟังครูของฉันที่ทราบฉันจะรักษาความสมดุลระหว่างฝรั่งเศสและคณิตศาสตร์ (ไม่สมดุลเพราะเป็นครูไร้ refourgue ผ่านวรรณกรรม แต่สั้น ) "มันสวยมากเหมือนกันสำหรับแอนนาเบ" ผมเริ่มเรียนภาษาอังกฤษที่อายุ 9 ปีที่ผ่านมา ครูไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสนุกสนานและเป็นมิตร แต่มันไม่สำคัญกับฉันฉันรู้สึกที่ยอดเยี่ยมที่จะสามารถที่จะเข้าใจและพูดภาษาอื่น! ฉันมีความสุขมากที่จะได้ทำให้การค้นพบว่าผมอยากจะมีส่วนร่วมกับทุกคนและวิธีที่ดีที่สุดที่จะผ่านภาษาสำหรับฉันคือการสอน ตั้งแต่นั้นมาความปรารถนาที่จะเป็นครูไม่ได้ใส่ฉัน. อาชีพของฉันมีปรากฏดังนั้นในช่วงต้นทางเลือกของการศึกษาของฉันที่ไม่ซับซ้อนมาก ผมเป็นคนหนึ่งที่โชคดีของ•• s แล้วจะรู้ว่าจะไปที่ไหนและวิธีการ จากวิทยาลัยผมรู้ว่าผมอยู่ในถาดสำหรับวรรณกรรมและที่ผมจะจบลงในวิทยาลัยภาษาอังกฤษ สุดท้ายครั้งแรกที่ผมเดินผ่านจังหวัดชั้นเรียนเตรียมความพร้อมก่อนที่จะจบการศึกษาระดับปริญญาในภาษาอังกฤษ "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนเด็กๆเหมือนหลายๆสาวผมกล่าวว่า " เมื่อฉันโตขึ้นและคนรักของฉัน " ผมเล่นกับยายรีดผ้าซึ่งทำที่สำนักงานของโรงเรียน ฉันทำน้องสาวฉัน ( เธอมีความสุขมาก ) โรงเรียนมัธยม ;ผมเล่นแบบเก่าในการสร้างสารานุกรมที่แม่ของฉันและฉันเป็น " นักเรียน " " " " " " "

. . . . . . . 3 . . . . . . . ฉันเลือกที่จะทำที่มีชื่อเสียงใช้ในโรงเรียน ผมเจอที่โรงเรียนเก่าของฉัน , แต่น่าเสียดายที่สังเกตด้าน以森และไม่ใช่ครู . . . . . . . . . . . . . . มันเป็นครั้งแรกของฉันที่ได้เห็นมีใบอนุญาตทํางาน

มาถึงโรงเรียน . . . . . . .ฉันทำในสิ่งที่ฉันเลือกตามเป้าหมาย : เป็นคนรักของฉัน ผมเลือกอันที่กว้างขวางวรรณกรรมที่มีชื่อเสียงของ ! ! ! ! ! ! ! เลือกฟังครูคณิตศาสตร์ , ผมขอแนะนําการรักษาสมดุล ( สมดุลฝรั่งเศสและครูคณิตศาสตร์เป็นไปไม่ได้สำหรับการไร้ความสามารถของผนังของวรรณกรรมแต่เรา ) " " " " " " "

มันคือเกือบจะเหมือนกันกับแอนนา :

" ผมเริ่มเรียนภาษาอังกฤษในวัย 9 ขวบ . . . . . . . ครูที่ไม่น่าสนใจโดยเฉพาะ , ขี้สงสาร , แต่คําพูดของฉันและฉันสามารถเข้าใจและที่ยอดเยี่ยมที่พูดภาษาอื่น ผมดีใจที่พบว่าฉันต้องการที่จะแบ่งปันให้กับทุกคนและวิธีที่ดีที่สุดสําหรับการส่งเป็นภาษาในการสอนของฉัน หลังจากนั้นก็จะเป็นครูที่ไม่ทิ้งฉัน . . . . . . .

ผมเป็นอาชีพที่ปรากฏก่อนหน้านี้และการศึกษาไม่ซับซ้อนมากเลือกฉัน ฉันเป็น chanceux - เซ - S ได้รู้ว่าจะไปที่ไหนและอย่างไร แล้วตอนมัธยมฉันรู้ว่าฉันอาจจะใช้เวลาที่กว้างขวางวรรณกรรมและฉันสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ ในที่สุดผมก็ผ่านรอบแรกที่จังหวัดเตรียมบทเรียนสุดท้ายโดยมีใบอนุญาตเป็นภาษาอังกฤษ " " " " " " "