Terre du Saint-Empire romain german

Terre du Saint-Empire romain germanique[modifier | modifier le code]
En 880, la Lotharingie sera intégrée à la Francie orientale, qui deviendra le Saint-Empire romain germanique.Initialement, le Duché de Haute-Lotharingie s'étend autour du bassin de la Moselle dont les villes épiscopales que sont Metz et Toul et sur la Meuse Verdun, héritières des privilèges carolingiens, s’octroient immédiatement une indépendance de fait. Ainsi l'autorité ducale se retrouve à la tête de vastes possessions, sans véritable ville importante. Rapidement les Ducs établissent un château au centre de leurs possessions, autour duquel un bourg, puis enfin une cité, Nancy deviendra la capitale politique et administrative de leur duché. Tout en étant très liés, les sorts des Trois-Évêchés, et des Duchés de Lorraine et de Bar seront désormais très différents.

État membre du Saint-Empire romain germanique, la Lorraine est au contact direct du Royaume de France (la frontière linguistique partage le duché de Lorraine entre le domaine roman et le domaine germanique), elle bénéficie ainsi d'une double influence culturelle.

Au fil des siècles, le royaume de France n'aura de cesse de prendre le contrôle des territoires lorrains. Déjà en 1301 le comte de Bar voisin a été contraint de prêter hommage au souverain français pour la rive gauche de la Meuse. Le comté de Bar comme celui de Luxembourg sera élevé au rang de duché en 1354 par l'empereur Charles IV du Saint-Empire, lequel promulguera deux ans plus tard à Metz la Bulle d'or qui réglementera jusqu'en 1806 les modalités de l'élection de ses successeurs à l'empire.

En 1420, Charles II de Lorraine consacre la paix en mariant sa fille et héritière Isabelle Ire de Lorraine à l'héritier du Duché de Bar, son voisin et ennemi, un prince français René Ier d'Anjou. Le traité de Foug stipule que les deux duchés seront désormais gouvernés par le même souverain mais conserveront leurs droits, coutumes et indépendance respectives. Quelques années plus tard, il reçoit à Nancy une jeune fille qui souhaite « bouter les Anglais hors de France », Jeanne d'Arc, qui lui conseille de renvoyer sa maîtresse et de reprendre son épouse légitime.

René II de Lorraine restera dans l'histoire comme celui qui a préservé l'indépendance des duchés. Enclavée dans les territoires du duc de Bourgogne, la Lorraine était le maillon manquant de la continuité territoriale entre Bourgogne et Flandres. Envahie en 1475, elle fut vaillamment défendue par son jeune duc. Charles le Téméraire trouva la m

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่ดินของพระจักรวรรดิโรมัน [แก้ไข | แก้ไขรหัส]ใน 880 ลอร์แรนน์จะรวมอยู่ในเพียงตะวันออก ซึ่งจะกลายเป็นจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ตระกูล เริ่มแรก ดัชลอร์แรนน์บนขยายรอบอ่างของ Moselle แม่น้ำรวมถึงเกี่ยวกับเมืองเม็ตซ์และทูลก็อค และ ดุน Meuse, heiresses ของการอแล็งเฌียงสิทธิ์การใช้งาน การให้เอกราชที่เดิมทันที ดังนั้น อำนาจกแห่งจบในทรัพย์สินขนาดใหญ่ ไม่มีเมืองสำคัญจริง อย่างรวดเร็วดุ๊คสร้างปราสาทเป็นศูนย์กลางของทรัพย์สินของพวกเขา สถานที่หมู่บ้าน แล้วสุดท้ายเมือง Nancy จะกลายเป็น เมืองหลวงทางการเมือง และการบริหารของดัชชีของพวกเขา ในขณะที่เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิด spells ทรอยส์-Évêchés และชีเออร์เนสตีนลอร์แรนน์และบาร์ขณะนี้จะแตกต่างกันมากรัฐสมาชิกของจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ตระกูล ลอร์แรนน์ติดต่อโดยตรงกับราชอาณาจักรฝรั่งเศส (ร่วมแดนภาษาดัชชีลอร์แรนน์ระหว่างนิยายและตระกูล) จะได้รับประโยชน์จากอิทธิพลทางวัฒนธรรมเป็นคู่Au fil des siècles, le royaume de France n'aura de cesse de prendre le contrôle des territoires lorrains. Déjà en 1301 le comte de Bar voisin a été contraint de prêter hommage au souverain français pour la rive gauche de la Meuse. Le comté de Bar comme celui de Luxembourg sera élevé au rang de duché en 1354 par l'empereur Charles IV du Saint-Empire, lequel promulguera deux ans plus tard à Metz la Bulle d'or qui réglementera jusqu'en 1806 les modalités de l'élection de ses successeurs à l'empire.En 1420, Charles II de Lorraine consacre la paix en mariant sa fille et héritière Isabelle Ire de Lorraine à l'héritier du Duché de Bar, son voisin et ennemi, un prince français René Ier d'Anjou. Le traité de Foug stipule que les deux duchés seront désormais gouvernés par le même souverain mais conserveront leurs droits, coutumes et indépendance respectives. Quelques années plus tard, il reçoit à Nancy une jeune fille qui souhaite « bouter les Anglais hors de France », Jeanne d'Arc, qui lui conseille de renvoyer sa maîtresse et de reprendre son épouse légitime.René II de Lorraine restera dans l'histoire comme celui qui a préservé l'indépendance des duchés. Enclavée dans les territoires du duc de Bourgogne, la Lorraine était le maillon manquant de la continuité territoriale entre Bourgogne et Flandres. Envahie en 1475, elle fut vaillamment défendue par son jeune duc. Charles le Téméraire trouva la m

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดินแดนแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ [แก้ไข | ปรับเปลี่ยนรหัส]
ใน 880 เจียจะรวมอยู่ในแฟรงตะวันออกซึ่งจะกลายเป็นจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ germanique.Initialement ขุนนางของสังคมอร์เรนขยายรอบลุ่มน้ำโมเซลซึ่งเป็นพระราชาเมืองเม็ตซ์ และทัวมิวส์ Verdun, สิทธิทายาท Carolingian ทันทีให้พฤตินัยอิสระ ดังนั้นผู้มีอำนาจขุนนางพบว่าตัวเองที่หัวของดินแดนอันกว้างใหญ่กับเมืองใหญ่ที่ไม่มีจริง ดุ๊กได้อย่างรวดเร็วสร้างปราสาทในใจกลางของทรัพย์สินของพวกเขารอบที่หมู่บ้านและในที่สุดก็เป็นเมืองที่แนนซี่กลายเป็นเมืองหลวงทางการเมืองและการปกครองของขุนนางของพวกเขา ในขณะที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดชะตากรรมของทั้งสาม bishoprics และลอเรนและบาร์ Duchies ในขณะนี้จะแตกต่างกันมาก. รัฐสมาชิกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อร์เรนอยู่ในการติดต่อโดยตรงกับราชอาณาจักรฝรั่งเศส (ภาษาศาสตร์ที่ใช้ร่วมกันชายแดน ขุนนางแห่งลอร์เรพื้นที่ระหว่างโรมันและพื้นที่ดั้งเดิม) จะได้รับประโยชน์จากอิทธิพลทางวัฒนธรรมสอง. กว่าศตวรรษที่อาณาจักรของฝรั่งเศสจะไม่หยุดที่จะใช้การควบคุมของดินแดนอร์เรน แล้วใน 1301 บาร์นับเพื่อนบ้านถูกบังคับให้จ่ายส่วยให้จักรพรรดิฝรั่งเศสฝั่งซ้ายของมิวส์ บาร์เคาน์ตี้เป็นที่ของลักเซมเบิร์กจะได้รับการยกระดับให้เป็นขุนนางใน 1354 โดยจักรพรรดิชาร์ลส์จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ประกาศใช้สองปีต่อมาในเมตซ์บูลโกลเด้นจนถึง 1806 ซึ่งจะกำหนดขั้นตอนสำหรับ การเลือกตั้งที่จะสืบทอดอาณาจักร. ใน 1420, ชาร์ลส์ดยุคแห่งลอร์เรอุทิศสันติภาพด้วยการแต่งงานกับลูกสาวของเขาและหญิง Isabella, ดัชเชสลอเรนทายาทเพื่อขุนนางแห่งบาร์, เพื่อนบ้านและศัตรูของเจ้าชายฝรั่งเศส Rene ฉัน ออง สนธิสัญญากำหนดว่าทั้ง Foug duchies ตอนนี้จะถูกควบคุมโดยอำนาจอธิปไตยเดียวกัน แต่รักษาสิทธิของพวกเขาศุลกากรและความเป็นอิสระนั้น ไม่กี่ปีต่อมาเขาได้รับในแนนซี่เด็กสาวคนหนึ่งที่อยากจะ "เตะอังกฤษจากฝรั่งเศส" โจนออฟอาร์ที่แนะนำให้เขาส่งที่รักของเขาและดำเนินการถูกต้องตามกฎหมายของเขาภรรยา. Renéครั้งที่สองยังคงอยู่ใน ประวัติศาสตร์เป็นหนึ่งที่มีการเก็บรักษาความเป็นอิสระของ duchies ที่ นั่งอยู่ในดินแดนของดยุคแห่งเบอร์กันดี, ลอเรนเป็นตัวเชื่อมที่ขาดหายไปของความต่อเนื่องระหว่างดินแดนเบอร์กันดีและลานเดอร์ บุกเข้ามาใน 1475 เธอได้รับการปกป้องอย่างกล้าหาญของดยุคสาวของเขา ชาร์ลส์ที่พบเมตร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | [ แก้ไข ]
880 ปีแก้ไขรหัสแบบบูรณาการใน lotharingie ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกจะเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ . . . . . . . ตอนแรก lotharingie สูงขยายเมืองในจังหวัดมอแซลคทาพระสังฆราชและสืบทอดราชวงศ์แคโรลีนซีทู , อภิสิทธิ์ ,ทันทีที่เป็นอิสระ ดยุคแห่งความมั่งคั่งและอำนาจเป็นหัวเมืองสำคัญและไม่ได้จริงๆ สร้างได้อย่างรวดเร็วนับรอบปราสาทกลางข้าวของเมืองเมืองสุดท้ายแนนซี่จะกลายเป็นเมืองหลวงของดินแดนของการเมืองและการบริหาร เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับ ,สกิล 3 É v ê ch é s Boshin ลอเรนและบาร์จะแตกต่างกันมาก . . . . . . .

สมาชิกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรงในการติดต่อกับลอเรน ( ชายแดนอาณาจักรแห่งลอร์เรนฝรั่งเศสแบ่งเขตระหว่างพื้นที่และภาษาดั้งเดิมของโรมัน ) ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งวัฒนธรรม . . . . . . .

ในศตวรรษ ,ราชอาณาจักรฝรั่งเศสจะยังคงใช้ lorrains คุมดินแดน อยู่ใน 1301 นับบาร์ให้เพื่อนบ้านยืมอธิปไตยฝรั่งเศสฝั่งซ้าย C บาร์เช่นลักเซมเบิร์กจะสูงในระดับ 1354 โดยจักรพรรดิชาร์ลที่ 4 ,สองปีต่อมาโดยคทาทองฟองจนปี 1806 และมาตรฐานของกระบวนการการเลือกตั้งผู้สืบทอดอาณาจักร . . . . . . .

ปี 1420 ชาร์ลส์ที่ลอเรนที่มุ่งมั่นเพื่อสันติภาพของลูกสาวที่แต่งงานและสืบทอดทายาทของดัชชีบาร์เบล - เพื่อนบ้านของเขาและศัตรูที่แอนเป็นกษัตริย์ของประเทศฝรั่งเศสสนธิสัญญาสองเมืองที่อุดมไปด้วยโดยซูลูจะเหมือนกันแต่การรักษาสิทธิและอธิปไตยของประเพณีและเป็นอิสระ ไม่กี่ปีต่อมาเขาได้รับสาวที่ต้องการ " แนนซี่  bouter นอกเหนือจากภาษาอังกฤษ france  » , โจนออฟอาร์คแนะนำให้ภรรยาของเขาและภรรยาของเขาคืน . . . . . . .

เรเน่ลอเรนจะลงไปในประวัติศาสตร์เป็นอิสระในพื้นที่ที่บันทึกไว้ในเวลานี้ . . . . . . . . เป็นดยุคแห่งเบอร์กันดีและขาดการเชื่อมโยงระหว่างความต่อเนื่องของดินแดนเบอร์กันดีและเฟลมิช เธออยู่ใน 1475 บุกกล้าหาญปกป้องเจ้านายหนุ่มของเขา ชาร์ลีพบม.