Freud a théorisé la libido dans une

Freud a théorisé la libido dans une dialectique dualiste avec les « Pulsions du Moi » censées, elles, représenter le principe d'autoconservation. La vie psychique se formerait intégralement à partir de cette donnée, en tout cas jusqu'à sa découverte du narcissisme puis de la nouvelle dualité de la seconde topique (1920) entre pulsion de vie (Eros) et Pulsion de Mort (Thanatos).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภัณฑ์ฟรอยด์มหาเศรษฐีหมายถึง ความใคร่ในแห่ง dualistic ด้วย "แรงกระตุ้นของ Moi" แสดงหลักการของ self-preservation กายสิทธิ์ชีวิตอาจมีรูปแบบอย่างสมบูรณ์จากข้อมูลนี้ ในกรณีใด ๆ จนกระทั่งเขาค้นพบ narcissism และเป็นคู่ใหม่ของสองเฉพาะ (1920) ระหว่างสัญชาตญาณชีวิต (อีรอส) และไดรฟ์ตาย (ทอ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟรอยด์ทฤษฎีความใคร่ในตรรกวิทยาสติคกับ "สัญชาตญาณของตัวเอง" หมายความว่าพวกเขาเป็นตัวแทนหลักการของการเก็บรักษาด้วยตนเอง ชีวิตกายสิทธิ์จะเกิดขึ้นจากข้อมูลทั้งหมดนี้อย่างน้อยก็จนกว่าการค้นพบของการหลงตัวเองและคู่ใหม่ของภูมิประเทศที่สอง (1920) ระหว่างไดรฟ์ชีวิต (รัก) และ Pulsion แห่งความตาย (ตาย)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟรอยด์ทฤษฎีวิภาษวิธีของไดรฟ์ทางเพศกับคู่ " ระบบติดตาม " " " " " " " ผมเชื่อว่าหลักการของการป้องกันตนเอง ชีวิตจิตจะสมบูรณ์จากข้อมูลนี้ , ภายใต้สถานการณ์ใด , จนกว่าเขาจะค้นพบตัวเองใหม่แล้วส่วนที่สองของชีวิตระหว่างคู่ ( ปี 1920 ) กระตุ้น ( กามเทพ ) และแรงกระตุ้น ( ตาย ) ตาย