Dans ce roman Simone de Beauvoir met en scène un groupe d'intellectuel การแปล - Dans ce roman Simone de Beauvoir met en scène un groupe d'intellectuel ไทย วิธีการพูด

Dans ce roman Simone de Beauvoir me

Dans ce roman Simone de Beauvoir met en scène un groupe d'intellectuels parisiens qui confrontent leurs réflexions sur la société française en 1944 au sortir de la Seconde Guerre mondiale, qui s'apprête à entrer dans la période de la Guerre froide et de la Guerre d'Algérie. Le récit est mené alternativement à la première personne par deux narrateurs : Anne Dubreuilh est une psychiatre et l'épouse d'un grand écrivain engagé Robert Dubreuilh mentor en littérature et politique de l'autre personnage principal du roman Henri Perron. Celui-ci, âgé d'une bonne trentaine d'années, est un résistant, écrivain et dirigeant d'un journal de gauche, intitulé L'Espoir, né dans la clandestinité de 1943. Il vit avec Paule, sa compagne de dix ans, qu'il n'aime plus et qui tente désespérément de sauver leur couple en niant les évidences et en acceptant toutes les demandes d'Henri qui vit des histoires amoureuses, déserte le foyer, et s'investit tout entier dans son travail de directeur de la publication. Le journal lutte en effet financièrement pour sa survie et politiquement pour son indépendance, cherchant à se démarquer des communistes et à proposer une alternative sans renier leur appartenance à la gauche. Dubreuilh réussit à convaincre Henri d'allier l'Espoir au tout jeune parti de gauche S.R.L., qu'il vient de fonder, afin d'aider le mouvement à diffuser ses idées auprès des masses ouvrières pour les élections de 1946, tout en laissant l'absolu contrôle et l'indépendance de la ligne éditoriale à son directeur. Dans leur cercle d'intellectuels de gauche du Paris de l'après-guerre, les débats d'idées et de morale se font violents parmi ces jeunes gens engagés vers une cause commune durant la guerre et qui se trouvent maintenant en position de devoir choisir leur camp entre l'idéal communiste incarné par l'URSS victorieuse de la barbarie nazie, mais sous la coupe de Staline, et le capitalisme libéral américain qui selon eux asservit les travailleurs.

En 1947, Henri décide de publier un article dénonçant les camps de travail forcé en Union soviétique et finit par rompre les liens entre le journal et le S.R.L sur un mensonge visant à lui faire croire que Dubreuilh est membre du PCF. Sa rupture avec son mentor le laisse d'autant plus amer qu'au même moment sa vie intime avec Paule, qui devient de plus en plus délirante, prend définitivement fin et qu'il entame une liaison avec Josette, une très jeune femme, qu'il a rencontré à l'occasion d'un diner et dont la mère lui assure son soutien financier pour monter la pièce de théâtre qu'il vient d'écrire en échange du rôle principal pour sa fille. Henri finit par se prendre de passion charnelle pour Josette, délaisse ses anciens amis, et semble renier les idéaux qui furent les siens jusqu'au jour où il découvre que celle-ci et sa mère furent soupçonnées de collaboration avec les Allemands.

De son côté, Anne Dubreuilh, à l'occasion d'un voyage professionnel aux États-Unis, fait la rencontre d'un écrivain de Chicago, Lewis Brogan, dont elle tombe passionnément amoureuse après tant d'années de vie sage et platonique aux côtés de son mari. Ce sera une intense période de vie commune pour les deux amants qui doivent se séparer après quelques mois. Anne retourne en France en promettant de revenir l'année suivante.
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
Dans ce roman Simone de Beauvoir met en scène un groupe d'intellectuels parisiens qui confrontent leurs réflexions sur la société française en 1944 au sortir de la Seconde Guerre mondiale, qui s'apprête à entrer dans la période de la Guerre froide et de la Guerre d'Algérie. Le récit est mené alternativement à la première personne par deux narrateurs : Anne Dubreuilh est une psychiatre et l'épouse d'un grand écrivain engagé Robert Dubreuilh mentor en littérature et politique de l'autre personnage principal du roman Henri Perron. Celui-ci, âgé d'une bonne trentaine d'années, est un résistant, écrivain et dirigeant d'un journal de gauche, intitulé L'Espoir, né dans la clandestinité de 1943. Il vit avec Paule, sa compagne de dix ans, qu'il n'aime plus et qui tente désespérément de sauver leur couple en niant les évidences et en acceptant toutes les demandes d'Henri qui vit des histoires amoureuses, déserte le foyer, et s'investit tout entier dans son travail de directeur de la publication. Le journal lutte en effet financièrement pour sa survie et politiquement pour son indépendance, cherchant à se démarquer des communistes et à proposer une alternative sans renier leur appartenance à la gauche. Dubreuilh réussit à convaincre Henri d'allier l'Espoir au tout jeune parti de gauche S.R.L., qu'il vient de fonder, afin d'aider le mouvement à diffuser ses idées auprès des masses ouvrières pour les élections de 1946, tout en laissant l'absolu contrôle et l'indépendance de la ligne éditoriale à son directeur. Dans leur cercle d'intellectuels de gauche du Paris de l'après-guerre, les débats d'idées et de morale se font violents parmi ces jeunes gens engagés vers une cause commune durant la guerre et qui se trouvent maintenant en position de devoir choisir leur camp entre l'idéal communiste incarné par l'URSS victorieuse de la barbarie nazie, mais sous la coupe de Staline, et le capitalisme libéral américain qui selon eux asservit les travailleurs.En 1947, Henri décide de publier un article dénonçant les camps de travail forcé en Union soviétique et finit par rompre les liens entre le journal et le S.R.L sur un mensonge visant à lui faire croire que Dubreuilh est membre du PCF. Sa rupture avec son mentor le laisse d'autant plus amer qu'au même moment sa vie intime avec Paule, qui devient de plus en plus délirante, prend définitivement fin et qu'il entame une liaison avec Josette, une très jeune femme, qu'il a rencontré à l'occasion d'un diner et dont la mère lui assure son soutien financier pour monter la pièce de théâtre qu'il vient d'écrire en échange du rôle principal pour sa fille. Henri finit par se prendre de passion charnelle pour Josette, délaisse ses anciens amis, et semble renier les idéaux qui furent les siens jusqu'au jour où il découvre que celle-ci et sa mère furent soupçonnées de collaboration avec les Allemands.De son côté, Anne Dubreuilh, à l'occasion d'un voyage professionnel aux États-Unis, fait la rencontre d'un écrivain de Chicago, Lewis Brogan, dont elle tombe passionnément amoureuse après tant d'années de vie sage et platonique aux côtés de son mari. Ce sera une intense période de vie commune pour les deux amants qui doivent se séparer après quelques mois. Anne retourne en France en promettant de revenir l'année suivante.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!
ในนวนิยายเรื่องนี้เดอโบวัวมีกลุ่มปัญญาชนปารีสเผชิญหน้ากับความคิดของพวกเขาเกี่ยวกับ บริษัท ฝรั่งเศสในปี 1944 หลังสงครามโลกครั้งที่สองที่กำลังจะเข้าสู่ช่วงเวลาของสงครามเย็นและสงคราม ประเทศแอลจีเรีย การเล่าเรื่องจะดำเนินการสลับกันเป็นคนแรกที่สอง narrators: แอนน์ Dubreuilh เป็นจิตแพทย์และเป็นภรรยาของนักเขียนที่ดีโรเบิร์ต Dubreuilh มุ่งมั่นที่ให้คำปรึกษาในวรรณคดีและนโยบายของตัวละครหลักอื่น ๆ ของนวนิยายเรื่องนี้อองรี Perron หลังดีอายุประมาณสามสิบปีเป็นนักเขียนที่แข็งแกร่งและเป็นผู้นำของหนังสือพิมพ์ฝ่ายซ้ายหวังสิทธิเกิดในที่ซ่อนตัวอยู่ 1943 เขาอาศัยอยู่กับพอลล่าภรรยาของเขาสิบปี ว่าเขาไม่รักและพยายามอย่างยิ่งที่จะบันทึกการแต่งงานของพวกเขาโดยการปฏิเสธหลักฐานและยอมรับการร้องขอทั้งหมดสำหรับอองรีที่มีชีวิตอยู่เรื่องราวเกี่ยวกับความรัก, บ้านร้างและการลงทุนทั้งหมดในการทำงานที่สำคัญของ ของสิ่งพิมพ์ หนังสือพิมพ์ความเป็นจริงในการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดทางการเงินและทางการเมืองเพื่อความเป็นอิสระที่กำลังมองหาที่จะยืนออกคอมมิวนิสต์และนำเสนอทางเลือกโดยไม่ต้องปฏิเสธการเป็นสมาชิกไปทางซ้าย Dubreuilh เชื่อว่าเฮนรี่หวังที่จะรวมหนุ่ม SRL พรรคฝ่ายซ้ายเขาได้ก่อตั้งขึ้นเพียงเพื่อช่วยให้การเคลื่อนไหวที่จะแพร่กระจายความคิดของเขาในหมู่มวลการทำงานสำหรับการเลือกตั้ง 1946 ในขณะที่ออกจาก การควบคุมแน่นอนและความเป็นอิสระของบรรณาธิการอำนวยการของ ในวงกลมของพวกเขาปัญญาชนฝ่ายซ้ายของกรุงปารีสในการอภิปรายหลังสงครามของความคิดและมีคุณธรรมมีความรุนแรงในหมู่คนหนุ่มสาวเหล่านี้มุ่งมั่นที่จะเป็นสาเหตุที่พบบ่อยในช่วงสงครามและผู้ที่อยู่ในตำแหน่งที่จะต้องเลือก ค่ายของพวกเขาระหว่างที่เหมาะคอมมิวนิสต์เป็นตัวเป็นตนโดยล้าหลังป่าเถื่อนนาซีชัยชนะ แต่ภายใต้การควบคุมของสตาลินและทุนนิยมเสรีนิยมอเมริกันที่ enslaves พวกเขาเป็นคนงาน. ในปี 1947, อองรีตัดสินใจที่จะเผยแพร่บทความประนามค่าย การบังคับใช้แรงงานในสหภาพโซเวียตและในที่สุดก็ทำลายการเชื่อมโยงระหว่างหนังสือพิมพ์และ SRL ในเรื่องโกหกที่จะทำให้เขาเชื่อว่า Dubreuilh เป็นสมาชิกของ PCF ที่ แบ่งกับที่ปรึกษาของเขาแม้กระทั่งใบมีรสขมมากขึ้นในเวลาเดียวกันชีวิตส่วนตัวของเขาของเขากับ Paule ซึ่งกลายเป็นหลงมากขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดก็จบลงและเขาจะเริ่มต้นความสัมพันธ์กับ Josette หญิงสาวมากว่า เขาได้พบในระหว่างการรับประทานอาหารค่ำและมีแม่มั่นใจว่าการสนับสนุนทางการเงินที่จะติดการเล่นที่เขาได้เขียนบทบาทหลักในการแลกเปลี่ยนสำหรับลูกสาวของเธอ เฮนรี่จบลงด้วยการรักตัณหาสำหรับ Josette ทิ้งเพื่อนเก่าของเขาและดูเหมือนว่าจะปฏิเสธอุดมคติที่อยู่ของเขาจนกระทั่งเขาค้นพบมันและแม่ของเขาถูกสงสัยว่าร่วมมือกับเยอรมัน. ในขณะเดียวกัน แอนน์ Dubreuilh ในระหว่างการเดินทางเพื่อธุรกิจไปยังสหรัฐอเมริกาที่เขาได้พบกับนักเขียนในชิคาโกลูอิสส้นที่เธอตกอยู่ในความรักจู๋จี๋หลังจากหลายปีเพื่อชีวิตที่ชาญฉลาดและสงบข้างของเขา สามี มันจะเป็นช่วงเวลาของการอยู่ร่วมกันอย่างรุนแรงสำหรับสองคนรักที่ต้องแยกจากกันหลังจากไม่กี่เดือน แอนน์กลับสู่ประเทศฝรั่งเศสมีแนวโน้มที่จะกลับมาในปีต่อไป




การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.Effects of sleep late
.
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2025 I Love Translation. All reserved.

E-mail: