Élu député de la Seine en 1885, il

Élu député de la Seine en 1885, il siège à l'extrême gauche. Il est réélu sans interruption jusqu'en 1919. Il fait signer les « décrets Millerand » qui règlementent et réduisent le temps de travail tout en garantissant un temps de repos hebdomadaire. Il préconise en 1892 la nationalisation de toutes les mines.

Son entrée au gouvernement de Défense Républicaine de Pierre Waldeck-Rousseau en 1899, en pleine affaire Dreyfus, aux côtés du général de Galliffet, suscite la désapprobation de très nombreux socialistes, dont Jules Guesde et Rosa Luxemburg. Jaurès, ainsi que le radical-socialiste Clemenceau, le soutiennent toutefois.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาเลือกรองชีวิตชีวาในปีค.ศ. 1976 ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายไกล เขาได้รับเลือกตั้งใหม่อย่างต่อเนื่องจนถึงปี 1919 เขาลงตัดสินใจ Millerand' ซึ่งควบคุม และลดเวลาการทำงานในขณะที่การรับประกันเวลาพักรายสัปดาห์ ใน 1892 เขาสนับสนุนมีชาติของทุ่นรายการของเขาในการป้องกันของ Pierre วัลเด็ค Rousseau สาธารณรัฐแห่ง เรื่องเดรย์ ควบคู่ไปกับการ Galliffet ทั่วไป การณ์อย่างแคล่วมักไม่เห็นด้วยของหลาย Socialists ชูลส์ Guesde และลักเซมเบอร์กโรซา Jaurès เป็นสังคมนิยมรุนแรง Clemenceau อย่างไรก็ตามยืนยัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ได้รับเลือกเป็นสมาชิกของแม่น้ำแซนในปี 1885 นั่งอยู่บนด้านซ้ายสุด เขาได้รับการเลือกตั้งโดยไม่หยุดชะงักจนกว่า 1919 เขาได้ลงนามใน "พระราชกฤษฎีกา Millerand" ที่ควบคุมและลดเวลาในการทำงานในขณะที่มั่นใจระยะเวลาที่เหลือเป็นรายสัปดาห์ เขาสนับสนุนในปี 1892 รัฐบาลของเหมืองทั้งหมด. รายการที่เป็นรัฐบาลของพรรครีพับลิกลาโหม Pierre-Waldeck Rousseau ในปี 1899 เต็ม Dreyfus กิจการข้างทั่วไป Galliffet, มักไม่ผ่านการอนุมัติของสังคมจำนวนมากรวมทั้ง Guesde และ โรซ่าลักเซมเบิร์ก Jaurèsและ Clemenceau สังคมนิยมรุนแรงอย่างไรก็ตามการสนับสนุน